ยุคกลาง

๓. ยุคกลาง (ต้นพุทธศตวรรษที่ ๑๙ – ๒๕)
ลักษณะเด่นของยุคนี้เป็นสมัยศักดินาตั้งแต่ระบบการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ในขณะที่ดินแดนภาคใต้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรไทยตามระบบรัฐบรรณาการ คือ ตกเป็นเมืองบริวารของกรุงสุโขทัย อยุธยา และรัตนโกสินทร์ ตามลำดับ
วิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนในภาคใต้ในสมัยต้นๆ ของยุคประวัติศาสตร์ไทยไม่ค่อยมีความกระจ่าง จนเข้าสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นในรัชกาลที่ ๔ ไทยได้ทำสัญญาเบาว์ริ่งกับต่างชาติในปี พ.ศ. ๒๓๙๘ เป็นผลให้ไทยต้องเปิดประเทศติดต่อค้าขายกับต่างชาติ ทำให้ลักษณะเศรษฐกิจไทยเริ่มเปลี่ยนจากการผลิตเพื่อยังชีพ เป็นการผลิตแบบพึ่งพา เศรษฐกิจแบบเงินตรา (money economy) เกิดขึ้นพร้อมกับการขยายตัวของการผลิตแบบพึ่งพา
ความจริงสังคมเงินตราได้เกิดขึ้นในภาคใต้ตั้งแต่ยุคแรกเริ่มประวัติศาสตร์ ซึ่งภาคใต้มีการติดต่อค้าขายกับต่างประเทศในระยะแรกเงินตราที่ใช้มาจากพ่อค้าต่างชาติ เช่น เงินเหรียญเม็กซิโกและเปอร์เชีย เป็นต้น ต่อมาคนภาคใต้ได้ผลิตเงินเหรียญของตนขึ้นเรียกว่า ปี้ เช่น ปี้เมืองสงขลา ปี้เมืองปัตตานี เป็นต้น อย่างไรก็ตามการใช้เงินตราในยุคนั้นอยู่ในแวดวงค่อนข้างจำกัด ไม่แพร่หลายเช่นสมัยหลังจากไทยทำสัญญาเบาว์ริ่งกับต่างชาติเป็นต้นมา

ใส่ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s